Άλλες πληροφορίες και μνήμες – Τα "βαθιά κατώγια"

Με τις πληροφορίες που δόθηκαν δεν τελειώνει εδώ η ιστορία του μοναστηριού. Και για πολλά άλλα θέματα θα μπορούσε κανείς να κάνει λόγο. Υπάρχουν, άλλωστε, πάμπολλες ιστορίες και παραδόσεις για το μοναστήρι, που συνδέονται άμεσα με τη ζωή των κατοίκων σε παλαιότερες εποχές, αλλά κι άλλες εκδηλώσεις που έχουν σχέση με τη σύγχρονη εποχή. Θεωρούμε ότι θα ήταν χρήσιμο να δώσουμε δυο-τρεις ακόμα πληροφορίες.

Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία συγχωριανοί μας, θα θυμούνται ότι την εποχή που το σχολείο του Μοναστηρίου στεγάζονταν σε κάποιο κελί του μοναστηριού, στα υπόγεια των κελιών υπήρχαν τα φοβερά "βαθιά κατώγια". Κάποια από αυτά τα υπόγεια ήταν εντελώς σκοτεινά και γεμάτα νυχτερίδες. Παρά τον τρόμο, που μας προκαλούσαν τότε εκείνα τα σκοτάδια κι ο θόρυβος από το φτερούγισμα των νυχτερίδων, τα επισκεπτόμασταν συχνά, σαν άλλοι εξερευνητές σε επικίνδυνες αποστολές! Όταν μάλιστα στο σχολείο μαθαίναμε για το Μινώταυρο, ο νους μας πήγαινε κατευθείαν σ’ εκείνα τα "βαθιά κατώγια". Σαν το Θησέα κι εμείς στα διαλείμματα, μπαίναμε μέσα με ρόπαλα στα χέρια και κυνηγούσαμε τις νυχτερίδες! Να, όμως, που τα έργα ανακαίνισης, τελευταία, συνέβαλαν στο να ανακαινισθούν ακόμα και τα "βαθιά κατώγια".

Οι τρεις πολιτιστικοί σύλλογοι του χωριού μας συνδιοργανώνουν ετήσιες πολιτιστικές εκδηλώσεις. Μία απ’ αυτές είναι κι ο ετήσιος χορός που διοργανώνεται στο μοναστήρι της Αγίας Τριάδας, το βράδυ της 15^ης Αυγούστου.

Το μοναστήρι, τέλος, διαθέτει καφενείο, που το νοικιάζει και λειτουργεί πάντοτε τις Κυριακές και τις γιορτές, αλλά και καθημερινά κατά τους καλοκαιρινούς μήνες.