Η κορδέλα ή νεροπρίονο

Η τέταρτη και τελευταία εγκατάσταση του υδροκίνητου συγκροτήματος ήταν η κορδέλα. Στεγαζόταν σε ξύλινο κτίριο και εκτός από την πριονοκορδέλα είχε και πλάνη, τα οποία περιστρέφονταν με τη βοήθεια της φτερωτής και ιμάντα μετάδοσης της κίνησης.

Εκεί επεξεργάζονταν τους κορμούς των δέντρων, κυρίως έλατου και καστανιάς και σπανιότερα οξιάς και πλατάνου, για τη δημιουργία σανίδων, μαδεριών, καδρονιών και πασσάλων. Οι κορμοί των δέντρων μεταφέρονταν εκεί από το δάσος, πρώτα με κύλιση μέχρι το ποτάμι και στη συνέχεια συρόμενοι με ζώα.

Την κορδέλα λειτουργούσε μέχρι τα γεράματά του ο Δημήτρης Βάιου Γκαραβέλας, γνωστότερος ως Δημητράκης. Στο κτίριο υπήρχαν η πριονοκορδέλα και η πλάνη.Με την πριονοκορδέλα έβγαζε σανίδες και καδρόνια, συνήθως από ξύλο ελάτης για οικοδομικές κυρίως εργασίες και από ξύλο οξιάς ξυλεία για έπιπλα. Με την πλάνη πλάνιζε τα σανίδια, κυίως αυτά που προορίζονταν για πατώματα και την ξυλεία για έπιπλα.