Θανατηφόρα επιδημία

       Η παράδοση διέσωσε το γεγονός μιας θανατηφόρας επιδημίας που έπληξε το χωριό κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας. Την ονομάζει "μόλυμα" και πρόκειται για τη μολυσματική επιδημία της πανώλης (πανούκλας). Άνθρωποι και ζώα, μας διηγούνταν παλιά οι γεροντότεροι, πέθαιναν μέσα σε μια βδομάδα! Τα συμπτώματά της ήταν υψηλός πυρετός και γενική εξάντληση που γρήγορα οδηγούσε στο θάνατο. 

       Μπροστά στην τραγική εκείνη κατάσταση, όπου οι άνθρωποι δεν προλάβαιναν να θάβουν ή να καίνε τους νεκρούς, οι κάτοικοι του χωριού άρχισαν να φεύγουν πανικόβλητοι προς διάφορες κατευθύνσεις (Ήπειρο, Μακεδονία και αλλού). Τελικά, από την επιδημία εκείνη επέζησαν, λένε, και παρέμειναν στο χωριό δεκατέσσερις μόνο οικογένειες! Έτσι, το χωριό συνέχισε να υπάρχει.

      Αξίζει, τέλος, να σημειωθεί μία σχετική αφήγηση για τη φοβερή εκείνη επιδημία: Κάποιος, λέει, από εκείνους που έφυγαν, επέστρεψε στο χωριό μετά από είκοσι χρόνια. Πήγε να πάρει τη λαιμαριά του αλόγου του, που την είχε αφήσει στο υπόγειο του σπιτιού του, προσβλήθηκε από τον ιό της πανώλης και πέθανε μέσα σε λίγες μέρες!

      Από τη σχετική βιβλιογραφία για την περιοχή των Αγράφων, πληροφορείται κανείς ότι αυτή η επιδημία της πανώλης, που έπληξε τότε και άλλα αγραφιώτικα χωριά, τοποθετείται χρονικά γύρω στα 1720.